Skip to content

Akwarystyka

Akwarystyka stała się bardzo popularna odkąd ludzie zaczęli mieć coraz mniej czasu dla zwierząt. Najłatwiejszym więc sposobem jest hodowla pięknych rybek, którym nie trzeba poświęcać wiele uwagi. Nakarmienie ich i utrzymanie czystej wody nie sprawia nikomu kłopotu, poza tym stanowią one piękny dodatek do wnętrz. Wyposażenie akwarium nie jest ciężkie i można go dokonać na własną rękę tworząc niebywałe kompozycje. Do akwarium możemy zakupić wiele roślinek, które urozmaicą jego wygląd oraz nadadzą rybom niebywałego wyglądy. Zadbane akwarium nie wymaga wiele uwagi. Warczy odpowiednio często wymieniać wodę i utrzymywać jej odpowiednie napowietrzenie. Występuje wiele gatunków roślin oraz rybek, które można hodować w akwarium. Rybki można bez wątpienia rozmnażać, ale należy zapewnić im odpowiednie warunki. Bardzo często niedostateczna ilość miejsca, czy nieodpowiednie dobranie partnerów sprawia, ze nie chcą one się rozmnażać. Należy dobre przestudiować wtedy wszystko i sprawdzić krok po kroku każdy element akwarium. Oczywiście małe rybki należy trzymać w warunkach, które umożliwią im odpowiedni rozwój i nie narażą na niebezpieczeństwo ze strony innych stworzeń mieszkających w akwarium.

Ryby akwariowe

Niektórzy ludzie bardzo lubią ryby akwariowe. To one są dla nich najlepszymi zwierzątkami, w które inwestują. Zakup odpowiedniego akwarium już jest dość sporym wydatkiem, a co dopiero wyposażenie go w odpowiednie filtry i inne potrzebne rybom do życia sprzęty. Wiele ryb akwariowych jest na prawdę drogich i trzeba poświęcić im wiele uwagi aby się dobrze zaklimatyzowały. Wtedy będą nas cieszyć swoim wyglądem, a z czasem może nawet potomstwem. Zajmowanie się rybkami nie jest trudne, trzeba jedynie pamiętać o ich odpowiednim karmieniu oraz wymianie wody, która zawsze powinna być przejrzysta i czysta. Ryby musza się czuć swobodnie i posiadać odpowiednio napowietrzoną wodę, aby mieć czym oddychać. Każda ryba potrzebuje odpowiedniej ilości przestrzeni życiowej, dzięki której będzie mogła czuć się swobodnie w akwarium. Zawsze trzeba dobrze się zastanowić ile ryb można wpuścić do jednego akwarium, aby nie okazało się, że będzie ono zbyt małe i ryby nie będą się w nim dobrze czuły. Wydawałoby się, że ryby akwariowe nie potrzebują zainteresowania. Jednak jest inaczej podziwianie ich, zajmowanie się nimi i karmienie jest bardzo ważne. Każda ryba czuje, jak ktoś się nią zajmuje i dba o nią, wtedy się lepiej rozwija i prezentuje.

Mysz

Mysz – zwierze należące do rodziny myszowatych. Wielkość myszowatych jest różna. Najmniejsze osobniki nie przekraczają 5cm, a największe mogą osiągnąć aż 80cm długości. Myszy mają niesamowite zdolności przystosowawcze. Są zdolne zamieszkać praktycznie wszędzie. Najbardziej znane gatunki myszowatych to: mysz domowa, mysz polna, mysz leśna, mysz zielna oraz mysz zaroślowa. Mysz domowo prawdopodobnie pochodzi od gatunku myszy zamieszkującej stepy
I tereny półpustynne. Te prześliczne zwierzątka, które często hodujemy w domu nie są aż takie wielkie, osiągają ok. 10cm długości, a ich ogon nie przekracza 11cm. Ważą ok. 25g. Mają smukłą budowę, a pyszczek zaostrzony z włoskami zatokowymi. Ich uszy są dość długie, cienkie, a ogonek słabo owłosiony, pokryty pierścieniowatymi łuskami. Myszki żyją przeciętnie rok, do dwóch, a bardzo rzadko dożywają trzech lat. Myszy mają bardzo dobry słuch, ale z ich wzrokiem jest już trochę gorzej. Są to zwierzęta przeznaczone do hodowli przez osoby, które lubią małe zwierzątka, które nie potrzebują wiele opieki. Są one bardzo przyjazne i niekłopotliwe.

Rozmnażanie szczurów

Rozmnażanie szczurków nie jest rzeczą trudną. Słyną one z szybkiego powiększania swojej rodziny. Tak też należy bardzo uważać, by i nam rodzinka nie powiększyła się zbytnio, bowiem trzeba pamiętać, o zapewnieniu mieszkania każdemu nowonarodzonemu zwierzątku. Ciąża u szczurów trwa od 21 do 23 dni, gdzie podczas niej szczurzyca przybiera na wadze od 30 do 40gram. Od 15 dnia jednak ciąża staje się widoczna i samica grubieje. Przed porodem musimy zapewnić samicy dostateczną ilość miękkiego materiału, z którego zbuduje gniazdo sobie i swoim młodym. Poród odbywa się zazwyczaj nocą i trwa od 1 do 4 godzin. Matka zjada błony płodowe i łożysko. Zdarza się również, ze samica pożre swoje młode, za równo żywe jak i martwe. Dlatego właśnie bardzo ważne jest zapewnienie jej spokoju zarówno podczas porodu jak i po nim. W miocie jest stosunkowo dużo, bo od 8 do 12 małych szczurków. Każdy z nich waży nie więcej niż 6gram. Liczba młodych zależy zarówno od wieku matki, od jej sprawności, jakości żywienia jak od kolejności, którym miotem jest ten, który wydaje na świat. Jakieś 20 godzin po porodzie występuje ruja poporodowa, podczas której jeżeli samica przebywa z samcem może dojść do kolejnej ciąży.

Szczury

Szczury to wbrew pozorom bardzo przyjazne zwierzątka. Szczur, podobnie jak mysz należy do rodziny myszowatych. Na początku XIX wieku w Anglii schwytano wędrowne szczury i oswojono je. Początkowo białe szczury były wykorzystywane jedynie do celów ekspozycyjnych., a następnie do badań laboratoryjnych. W laboratorium obok myszy, stał się szczur niezbędny. Większość ludzi jest do tych zwierząt negatywnie nastawiona. Ludzie uważają je bowiem za wrogów dla ludzi, gdyż od dawien dawna żyły w ich otoczeniu i plądrowały zbiory. Są to zwierzęta bardzo inteligentne, dlatego właśnie niektórzy ludzie postanowili je hodować. Stały się one dość popularne wśród młodzieży, która chce być inna i nie chce mieć głupiego, nudnego zwierzątka. Szczurek szybko przyzwyczaja się do „nowej rodziny” i potrafi być naprawdę wiernym przyjacielem swojego pana. Najpopularniejsze ubarwienie szczurów laboratoryjnych, to biała sierść czerwonymi oczkami. Występują jednak: czarne, kremowe, niebieskie, brunatno- siwe oraz tzw. szczury o umaszczeniu kapturowym – dwubarwne z czarną lub szarą głową i grzbietem oraz białą resztą.

Żywienie świnek

Żywienie świnek nie jest trudne. O ile będzie ona zdrowa, to zje wszystko to, co jej damy, jeżeli oczywiście będzie dała radę. Najlepszym pokarmem dla świnek jest jednak sucha karma specjalnie dla nich przeznaczona. Bardzo dobrym pomysłem jest kupowanie produktów, które są produkowane sezonowo i na każdy sezon zmieniają swój skład. Dietę powinniśmy urozmaicać kolbami różnych smaków, czasami biszkoptami czy też innymi przysmakami dla gryzoni dostępnymi w sklepach zoologicznych. Urozmaiceniem powinno być też siano włożone do klatki oczywiście poza wyściółką. Przed kupieniem pożywienia dla naszej świnki należy sprawdzić datę ważności i czy było odpowiednio przechowywane. Nie możemy przecież zatruć naszego zwierzątka. Poza karmą powinniśmy dawać śwince świeże jedzenie takie jak świeża trawa, w której skład mogą wchodzić: mniszek pospolity, babka lancetowata, babka zwyczajna, mlecz zwyczajny, perz właściwy, czy groch polny oraz koniczyna, wyka, czy lucerna. Pamiętajmy aby trawa nie była zawilgocona i zbierana koło ulicy ani w innych miejscach gdzie może być szczególnie zanieczyszczona. Nasz pupilek będzie zachwycony takim przysmakiem, ale musimy uważać żeby nie podać mu zbyt dużo trawy, aby nie miał wzdęć.

Rozmnażanie świnek

Rozmnażanie świnek morskich nie jest rzeczą zbyt prostą. Należy im bowiem zapewnić odpowiednie do tego warunki. Nie mogą na nic chorować i muszą mieć zapewnioną odpowiednią temperaturę otoczenia i wilgotność. Trzeba im również zapewnić dostateczny spokój, bo przy dzieciach, które hałasują i robią wiele szumu rozmnażanie może się nie udać. Ciąża świnek trwa około 2 miesiące, jednak na początku nie sposób rozpoznać, ze samica jest w ciąży. Owszem widać mniejsze zainteresowanie nią samca, ale na wadze świnka przybiera dopiero w końcowej fazie ciąży. Kiedy świnka wyraźnie się zaokrągli, należy zapewnić jej szczególny spokój, zadbać aby miała dostatecznie dużo trocin i należy przygotować jej miejsce, gdzie będzie mogła spokojnie urodzić młode. Nie należy jej jednak wtedy nosić na rękach, będzie ona bardziej zmęczona i mniej ruchliwa. Młode najczęściej rodzą się w nocy, albo wtedy, kiedy nas nie ma w pobliżu. Jest tak dlatego, że wtedy panuje spokój. Młode rodzą się w przeciągu godziny i są owłosione, uzębione. Młode świnki na początku żywią się wyłącznie mlekiem matki. Po kilku dniach jednak zaczną interesować się tym, co zjada ich matka i będą starały się jeść. Młode świnki rosną bardzo szybko i już po około 30 dniach możemy je oddzielić od matki.

Świnka morska

Świnka morska jest ssakiem zaliczanym do podrodziny kawii, rodziny marowatych. Pierwotnie występowała w Brazylii, Peru i Paragwaju. Udomowiona została przez Inków.
Mają one długość nie większą niż 35cm, a ciężar największych okazów może przekraczać 1000gram. Przeważnie jednak osiągają one wagę 800gram. Świnki morskie mają krótkie kończyny oraz niewielkie uszy. Nie posiadają ogona. Są roślinożerne. Aktywne dniem i nocą.
Długość do 35 cm, ciężar największych okazów może przekraczać 1000 g, przeważnie do 800 g. Kończyny krótkie, niewielkie uszy, ogona brak. Aktywna dniem i nocą, roślinożerna. Ciąża trwa ok. 68 dni, samica rodzi 1-7 (przeciętnie 2-4) młodych, które dojrzewają pomiędzy 2 i 3 miesiącem życia.
Świnki morskie pochodzą od dzikiej formy zwanej apereą (Cavia aperea), mającej szarobrunatne ubarwienie futerka. Wyhodowano szereg odmian świnek morskich o rozmaitym ubarwieniu złożonym z różnobarwnych, głównie żółtych, białych i czarnych plam, a także odmiany krótko- i gładkowłose, rozetkowe i angorskie.
Świnki morskie same dbają o swoją higienę, jednak czasami potrzebują pomocy człowieka w postaci szczotkowania. Trzeba zadbać również o odpowiednią długość paznokci naszego pupilka.

Żywienie papug

Bardzo ważną rolę w hodowli odgrywa żywienie papug. Papuga potrzebuje bogatego w witaminy i różnorodnego pokarmu. W sklepach zoologicznych napotkamy wiele różnych pokarmów dla ptaków, jednak suche ziarno nie jest najlepszym rozwiązaniem, gdyż zawiera w sobie wiele tłuszczu i karmiąc tak papugę skracamy jej życie. Pokarm powinien być świeży i nie zepsuty, a ziarno nie powinno być starsze niż rok, gdyż wtedy duża ilość tłuszczu w nich zawartego jest po prostu zepsuta. Najlepiej kupować świeże ziarno, a od czasu do czasu kolbę kukurydzy, którą ptaki bardzo lubią. Najlepszym pokarmem są owoce, warzywa oraz kiełkujące nasiona i zielenina. Bezpieczne owoce, którymi możemy karmić papugi to: pomarańcze, ananasy, jeżyny, agrest, winogrona i gruszki. Natomiast z warzyw: szpinak, sałatę lodową, cykorię, ogórki, marchew, paprykę, kapusta pekińską, brukselkę, brokuły, kalarepę i pietruszkę. Bardzo możliwe, że warzywa te nie posmakują naszemu ptakowi, ale nie należy od razu rezygnować z ich podawania, gdyż stanowią bogaty w witaminy posiłek. Aby bardziej urozmaicić dietę możemy podawać twarożek, gotowane żółtko jajka i w niewielkich ilościach mięso wołowe. Należy pamiętać jednak, aby nie dawać produktów pochodzenia zwierzęcego papudze częściej niż 2 razy w tygodniu. Papużkom nie należy podawać żadnych słodyczy i chipsów. Do picia najlepsza jest woda mineralna nie gazowana.

Pielęgnacja papug

Pielęgnacja papug nie jest rzeczą prostą. Trzeba wiele czasu i serca poświęcić tym zwierzątkom. Aby odpowiednio zadbać o swoją papużkę należy zacząć od codziennego usuwania resztek jedzenia oraz zadbać aby miała ona świeżą wodę do picia i kąpieli. Co dwa dni powinniśmy dokładnie wyparzyć miseczki, z których nasze zwierzątko korzysta. Przynajmniej raz w tygodniu należy wyczyścić jej klatkę i wszystko, co w niej się znajduje. Papugi uwielbiają się kąpać, dlatego przynajmniej raz w tygodniu powinny mieć taką możliwość. Do kąpieli zwierzątka należy przygotować płytką okrągłą miseczkę wypełnioną wodę, którą pozostawimy w klatce. Ptaki te sygnalizują chęć kąpieli wchodząc do miseczki z wodą do picia. Kąpiel wskazana jest zwłaszcza w upalne, gorące dni. Po kąpieli należy zadbać, aby naszej papużki nie zawiało i aby się nie zaziębiła.
Systematycznie trzeba również dbać o pazurki naszego ptaszka oraz o ścieranie dzioba. Aby odpowiednio zadbać o dziób wystarczy umieścić w klatce coś twardego, o co mogłaby go sama ścierać. Pazurki jednak należy podcinać uważając na ich nasady, gdyż są bardzo ukrwione i ich nacięcie może spowodować silne krwawienie i ból. Jeżeli boimy się o naszą papużkę udajmy się do weterynarza, aby to on jako doświadczony wykonał ten zabieg pielęgnacyjny.